بيا كمى اين طرف تر نگاه كن

به اين سر ِ به حوا ساييده

شيطان به موهايش سنجاقك زده

بو مى كشد بوى آدم

كه هى مى كشد سيب تازه

روى بوم ِ عريان ِ من

كه پا در لب پر آب مانده

و ماهى ها غلغلك مى دهند هواى عصرش را

بيا كمى اين طرف تر حوا!

آدم نمى شوند اين ها

بيا نگاه كنيم به صدف هامان

ببين چه رنگى دارد پوست ِ كشيده ى ما

بيا دور تا دور دريا بچرخيم

ودور شويم، دور از چشم لعنت بارشان

بيا براى يك بار هم كه شده

آدم شويم حواى عريان!

كه شيطان به موهايت سنجاقك زده.